the gift

Yeah, its Christmas time. Maraming alaala ang bumabalik sa aking pagkatao tuwing December. God knows how I miss Richelle, the woman I truly love. She's the most precious gift that God has given to me. Sayang nga lang dahil binawi din agad siya sa akin. One year and ten months after ng kasal namin, she passed away. Pasko pa nun.

Our relationship was short but it was sweet. Never kaming nagkaroon ng misunderstanding o argument. We know each other so well. Naaasar lang ako sa kanya paminsan kasi alam niya ang kahinaan ko. Tanda ko pa, she requested na maging escort niya ako sa kanyang 18th birthday. That time I hate formal attire but noong umirap siya, kahit alam ko naglalambing siya, napapayag niya ako. How can I resist such charming eyes? Hindi ko magawang magturn down ng request sa tuwing tinutunaw niya ako gamit ang kanyang mata. Napakadaya talaga.

December 16, 2006, unang araw ng simbang gabi, every year may plan na kaming umattend ng 9 mornings, but that morning was extraordinary. Napakaganda niya sa kanyang suot na red dress, her scent blends well sa malamig na simoy ng hangin. Pakiramdam ko kami lang ang tao sa isang napakagandang paraiso. She was extremely beautiful.

Katulad ng karamihan, after ng mass we craved for puto bungbong at bibingka. Napakainosente niya habang ineenjoy ang pagkain ng bibingka, ako naman, on the back of my mind ay may hidden agenda. Nasa middle na siya ng pagkain nang biglang may mag-pop sa bibingka --a ring. Yes, nagpropose ako nung time na yun. Quite informal but tricky, hindi ko papalampasin ang umaga hangga't hindi nakukuha ang sagot niya. I wanted her to marry me and spend the rest of her life with me. She gazed upon me. Then she hugged me, kissed me, a big sigh and she said the magic word I wanted to hear - 'yes'. Napakasaya ko. Buo na agad ang araw ko kahit hindi pa lubos na sumisikat ang araw. Hindi maipaliwanag ang pakiramdam. Walang sapat o akmang salita para ilarawan ang damdamin ko sa sobrang kasiyahan.

Late February kami ikinasal. Napakasaya. We're very much in love. Halos kulangin sa amin ang buong araw sa dami ng napagkwentuhan, we asked silly things, murmured lovers' questions and reminisced over those days na nagkakilala kami. Para kaming teens.

Sa paglipas ng mga araw, naging mas matibay ang aming samahan. Naging maayos ang takbo ng buhay namin. Sa call center siya nagtatrabaho, ako naman ay sa isang recruitment agency kaya lang kapalit nun ay bihira na lang kami magkita. Kahit naging busy, we still managed to stay sweet. Sumisimba kami every sunday kasi off kami pareho, tapos nagdedate kami sa mga tahimik na lugar para romantic at maramdaman namin ang presence ng isa't isa.
Kapag weekdays, minsan lang kami magkita kaya medyo malungkot, pero full siya ng surprises kaya lalo akong naiinlove sa kanya each day. Minsan umuwi ako ng bahay, sobrang gulo ng kama nagkalat ang mga damit. Akala ko nagiging burara na siya then it turned out na may nakatagong love letter and guitar tab collection na matagal ko ng gustong bilihin. She was so sweet. Alam talaga niya ang weak spots ko. Tapos noong birthday ko, dumating ulit ako ng bahay na magulo ang kama kaya expected ko na may surprise na naman pero wala akong nakita. Matutulog na sana ako nang may biglang tumunog sa ilalim ng akin unan. May rubber duckie. Hindi ko alam kung anong pumasok sa isip niya at ginamit pa ang inosenteng laruan. Kasama ng laruan ang isang dvd. Self titled music video ang laman ng dvd. Aamin ko hindi kagandahan ang boses ni Richelle habang kinakanta ang wedding song namin na 'On this Day' pero the thought that counts nga daw di ba. Naluha ako na natuwa. Mixed emotions. Habang kumakanta siya, ipinapakita sa video ang mga love letters na ibinigay ko, mga movie tickets ng mga pinanood namin, tissue ng mga kinainan namin at dates ng mga pinuntahan namin lugar. Hindi ko alam na iniipon niya kahit ang pinasimpleng detalye ng aming pagsasama. Nung natapos ang video, andun ang picture ko nung grade school ako and that picture supposed to be ay nakakapit sa class organization chart. Akala ko nahulog at nalipad ng hangin, kinuha pala niya kasi crush na n'ya daw ako dati pa. Naughty little girl.

Yeah, napakasarap alalahanin ang lahat. Mga bagay na maiisip kapag wala na ang taong bumuo nito. Mga pangarap na ipinundar kasama ang pinakamamahal. Hindi siya nawala sa puso at isip ko. That day na namaalam siya, sasabog ang puso ko. Umiyak ako ng sobra at nagtanong kung bakit niya ako iniwan. Napakaselfish ko kasi sarili ko pa din ang inisip ko, pero siya ang buhay ko, siya ang mundo ko. The only source of my happiness. Gusto kong lumipad sa langit at ipagsigaw sa mundo kung gaano ako kalungkot noong nawala siya.


I am a liar! Bago siya nalagutan ng hininga sinabi ko na hindi ako iiyak, magiging matapang ako dahil babaunin niya ang pagmamahal ko hanggang sa kabilang buhay.
But damn! I'm crying right now!. God knows how much I love her, how much I long for her. I need her pero nawala agad siya. How I wish na magkasama pa kami hanggang ngayon. Magkayakap, masayang nagkukwentuhan, tinutupad ang pangarap na binuo. Napakahirap ng wala si Richelle. She's my achor, I feel like I am drifting to nowhere everytime na maiisip ko na wala na siya.

Hindi na ako magmamahal muli. Sa kanya ako naging pinakamasaya. Kapag sinabing pinakamasaya wala ng hihigit pa doon. Kahit malungkot ang bawat pasko dahil wala siya, mananatili naman siyang buhay sa aking alaala. Dama ko pa din ang samyo ng kanyang buhok sa bawat simoy ng malamig na hangin.

Thankful pa din ako sa gift niya last Christmas kahit ang naging kapalit nito ay buhay niya. Nagsisimula na siyang lumakad. Jamuel Jr ang name niya. Sayang hindi man lang niya nakita after niya ipinanganak si Jamuel. He is now my reason of living. God's most elegant gift.

By the way, in my heart, I am spending Christmas with her. I love her dearly and I always do.

---

edit: fiction ito.. lagi na lang napagkakamalan na buhay ko ang nakasulat dito. haha

Open letter to my godchildren

Dear mga inaanak,

May kalamagin na ang panahon dahilan upang magrosaryo muna bago maligo. Malapit na talaga ang kapaskuhan. Ilang tulog na lang pasko na kaya kung maari sana ay huwag muna kayong matulog para madelayed ang pasko.

Nais ko lang linawin ang ilang bagay kaya naisipan kong gumawa ng sulat para sa inyong lahat. Sana lang ay talented kayo para maintindihan ang mga bagay na nakasulat dito. Napakaswerte n'yo na ako ang ninong ninyo dahil ginagampanan ko ang aking tungkulin bilang magaling na tagapayo.


1. Humihingi ako ng paumahin. Sana ay maunawaan ng iba kong inaanak na hindi nakatanggap ng aking limpak limpak na yaman noong nakaraan pasko sa dahilanan ako ay nagkaroon ng kakaibang kapangyarihan/sumpa noong nakaraan pasko. Nagiging invisible ako tuwing sasapit ang December 25. Hindi ko nga maunawaan kung paano 'yon nangyari. Hindi ko mapigilan. Basta na lang akong naglaho. Para akong isinumpa. Animoy isang tao na nagiging lobo sa tuwing sasapit ang bilog na buwan.

2. Ako ay may malubhang karamdaman. Mga inaanak, tama ang nabasa ninyo. Ako ay may selective deafness. Base sa aking sakilang medical vocabulary, ang selective deafness ay isang karamdaman na may kinalaman sa mga bagay na ayaw mong marinig. Natuklasan ko lang ang sakit ko lately. May grupo kasi ng mga bata na kumakanta sa harap ng bahay noong nakaraang gabi. Hindi ko marinig ang kanilang inaawit kahit lumawit na ang kanilang dila. Noong natapos na ang pagkanta at tuluyan silang umalis saka ko lang nalaman na sila ay nangangarolin.

3. Isa puso ang pasko. Nais kong ipabatid sa inyo na masarap ipagdiwang ang pasko na kasama ang pamilya. Kaya sa bahay na lang muna kayo. Natrapik e.

4. Financial Crisis. Alam ko hindi ninyo naiintindihan ang financial crisis na tumama sa Pilipinas noong nakaraang taon hanggang sa kalagitnaan ng taong ito. Ipapaliwanag ko sa inyo. Makinig mga bata. Dahil sa pagbagsak ng isang malaking bangko sa United States ay naapektuhan ang major business sa buong mundo dahil dito sila nagmemaintain ng kanilang account dahil dito nadelay ang kanilang business at nagkaroon ng domino effect. Hindi nila mapaikot ang kanilang pera dahil naipit ito sa bangko. Sumunod na bumagsak ang Real Estate, car manufacturing, etc. Naging apektado ang maraming bansa dahil umiikot din ang kanilang negosyo sa U.S. Gets mga bata? Kung hindi pa din ito pa ang paliwanag, napansin n'yo naman na hindi na tide ang iyong pinabubula sa kamay kapag inaabala niyo ang nanay n'yong naglalaba. O kaya naman ay hindi na singsarap ng dati ang gatas ninyong iniinom. Nakita n'yo din naman na kokonti na ang nilalaro niyong bigas sa rice dispenser. Iyon ang financial crisis. Kaya kapag ako ay wala isipin ninyo na may financial crisis.

5. Maging masaya sa anumang natatanggap. Let me tell you story. May isang bata na aattend ng kanilang Christmas party sa school. Hindi agad siya nakapaghanda ng regalo dahil dumalaw siya sa kanyang lola sa malayong probinsiya kasama ang tito niya. Noong umuwi siya ay hinanap agad niya ang kanyang magulang para humingi ng pera o regalo para sa gaganapin exchange gift. Sabi ng kapitbahay, nasa school na daw ang mga ito para manood ng field day ng kanyang kapatid at hindi expected ng parents niya na makakauwi agad sila. Sa kagustuhan niyang umattend ng Christmas party at sumali sa kauna-unahang niyang exchange gift, humanap siya ng pwedeng iregalo. Nakita niya ang pinakamahalagang bagay sa collection niya. Iyon ay ang isang kabibe (sea shell) na may konting design para maging attractive. Bigay iyon ng kanyang tatay noong nakaraan birthday niya. Napakaganda ng kabibe at itinuring niya itong kayamanan. Madalas niya itong linisin kaya laging bago tingnan.
Bagamat labag sa kanyang loob ay ibinalot niya ang kabibe at nagmadaling pumunta sa School. Hindi na niya inabot ang field day, sayang ang dala niyang props para sa kanilang dance number. Dumating ang oras ng exchange gift. Nakatanggap siya ng laruan trak. Ilang segundo pa lang ang lumipas may kung anong bahay na tumama sa kanyang paa. Nakita niya ang ilang bahagi ng basag na kabibe. Dinampot niya ang itinuturing niyang kayamanan at ibinigay na lang ang trak sa batang naghagis nito.
Lesson: Hindi pareho pareho ang expectation ng tao. Alam ko hindi n'yo ito maiintindihan sa ngayon. Ang nais ko lang malaman ninyo na kapag magulang na kayo ay imulat ninyo ang inyong anak sa pagtanggap ng regalo. Learn to appreciate.

6. Maging mausisa. Huwag ninyo munang usisain sa nanay n'yo kung bakit gumagalaw ang kama kapag gabi. Busy sila. Ano ang talent na mayroon kayo? Alam niyo naman na mahilig akong magbigay ng bolpen (nakaw sa office), kasi gusto kong malaman kung anong gagawin niyo sa bolpen. Katulad ng pamangkin ko na inaanak ko din, binigyan ko ng bolpen, ayun ginamit panghukay ng lupa. Nakita ko na ang future niya. Isa siyang minero paglaki. Kayo ano kayo paglaki?

ninong panjo

P.S. Kung gusto makita ang kabibi nasa bahay lang siya.

Tricycle: Revenge, Lies and Love (Chapter 3)

Chapter 1
Chapter 2

III. Crown of King Henry

Sa loob ng isang madilim at maliit na kwarto nanatili si Luis. Nakatanaw siya sa kawalan habang hawak ang larawan ni Cielo. "Cielo," bulong na lamang niya sa sarili kasunod ang ilang malalalim na buntong hininga. Sandali pa at binuksan niya ang sobreng naglalaman ng sunod niyang assigment, ang black child.

Habang binabasa ni Luis ang Highly-Classified document ay muling umikot ang kanyang mundo pabalik, bagay na madalas niyang ginagawa.

'Cielo, Is this the site?' si Luis.

'Oo Luis. Ito ang lugar na tinutukoy sa research ko. Kailangan na lang natin hanapin ang old tablet para makita ang exact location ng Crown of King Henry.' dagdag ni Cielo.

'Luis, handa na ang explosives, sinunod ko ang lahat ang sinabi mo. Walang chemical na ginamit para walang traces kapag sumabog. Handa na rin ang air support, magpoproduce sila ng ulan para palabasing landslide ang lahat kapag gumuho na ang bundok.' putol ni Marco sa usapan ng dalawa.

'Magaling Marco. Ihahanda ko na system para mapacify ang sound ng explosion. Mas maganda kung wala talagang sound na ma-produce. Cielo, please locate the tablet immediately. Marco siguraduhing walang makakaakyat sa bundok habang nandito tayo.'

Kumilos agad si Marco, pinabantayan ang location, ipinuwesto na din ang mga explosive ayon sa plano ni Luis. Naging matalas naman si Cielo para makita agad ang old tablet na siyang palatandaan kung saan ibinaon ng mga katutubo ang Crown of King Henry.

'Guys! Be ready!' sigaw ni Luis. Isang pindot lang ang kinailangan para tuluyang gumuho ang isang bahagi ng bundok. Tumambad sa kanila ang maliit na yungib, kumikinang ang paligid nito.

'Success! Marco matutupad mo na ang pangarap mong libutin ang buong mundo.' abot tenga ang ngiti Luis matapos makita ang Crown of King Henry.

'Congrats!!' sigaw ni Marco. 'Luis, palagay ko tuloy na tuloy na kasal ninyo ni Cielo!' nakangiting wika ni Marco.

Walang pagsidlan ng kasiyahan si Luis. Saglit pa ay niyakap niya si Cielo. Hinalikan ng bahagya sa labi. 'Guys, let's have a beer muna! Base, come in base! Mission accomplished! Tell the air support na ibagsak na ang ulan.'

'Here's your beer, honey! Now, can I have my prize? ' mapanuksong tanong ni Cielo habang parang batang umiikot kay Luis. Mula sa likuran ay niyakap ng mahigpit ni Cielo si Luis. Idinampi ang labi sa batok at siniil ng halik. Parang isang eksena sa isang pelikula ang sumunod na pangyayari. They kissed under the rain and held each other tight.

Unti-unting pinapawi ng itim na ulap ang bughaw na langit. Patuloy ang pagbagsak ng ulan. Nagulantang ang lahat ng muling gumuho ang isa pang bahagi ng bundok. Base kasi sa analysis ni Luis hindi dapat maapektuhan ang ibang bahagi ng bundok, may sukat ang kasi ang ginawa niyang explosion. Mabilis kumilos ang lahat. Bilang team leader kailangan maisalba agad ni Luis ang korona, kasunod naman agad niya si Cielo at Marco patungo sa ligtas na lugar. Subalit kasunod pa ang ilang pagyanig na dumurog sa kinatatayuan ni Marco at Cielo.

'Cielo!!!!!!' sigaw ni Luis habang bumabagsak ang mga bato kasama ang katawan ng mahal niyang si Cielo. Patay agad si Cielo ng bumaba si Luis sa ginuhaan ng mga bato. Habang ang katawan ni Marco ay hindi pa din nahuhukay hanggang ngayon, sumuko na kasi ang mga pulis na nag-imbestiga sa inaakala nilang landslide.

MATINDING sakit ng ulo ang gumising kay Luis. Bumangon siya at naligo para maibsan ang kanyang pakiramdam. Binuksan ang ref pero wala ng yelo, wala na ding tubig. Pinuno muna niya ng tubig ang mga lalagyan bago lumabas ng bahay para bumili ng gamot. Inihanda na din ang sarili sa sermon na aabutin kay Aling Remy.

'Isa nga pong paracetamol,' nakatungong wika ni Luis habang pilit na itinatago ang mukha sa mga nakasabit na paninda.

'Luisito! Lintik na bata ito. Aba tanghali na, ihahatid mo si teacher Jo-Anne. Maligo ka na nga.' gigil na wika ng matanda habang iniaabot ang paracetamol.

'Ano po?! Kailan pa ako naging official service? Hindi naman po ako kailangan hintayin dahil madaming tricyle sa daan. Tsaka nakaligo na po ako e.' bulalas ni Luis sa matanda.

'Maligo ka ulit! Kailan ka pa natutong mangatwiran hijo? Nakakahiya sa magulang mo, isinumpa ko pa naman sa kanila na kahit anong mangyari ay susubaybayan ko ang paglaki mo. Palalaking magalang lalo na sa mga nakatatanda. Subalit parang isa ka ng mabangis na hayop ngayon.' tuloy- tuloy pa ang salita na parang maluluha pero pinutol na ito ni Luis.

'Ay naku! Sige po ihahatid ko na siya.' Nagliwanag ang mukha ni Aling Remy sa nadinig habang padabog na umalis.

Napakamot ng ulo si Luis. Tiklop siya sa drama ni Aling Remy at labis ang pagtataka niya kung ano ang ipinakain ni Jo-Anne sa matanda. Nilinis muna niya ang tricycle. Medyo naninibago siya sa kanyang sarili dahil nakingiti siya habang inalis ang mga dumi sa loob ng tricycle. Sumasagi sa isip niya ang kakulitan ni Jo-Anne. Sa isip-isip niya iba na pala ang asal ng mga teacher ngayon. Siguro hindi na uso ang tagalista ng maingay sa oras ng klase dahil kung meron pa rin ay paniguradong una sa listahan si Jo-Anne.

'Mukhang maganda yata ang gising natin mister?' putol ni Jo-Anne sa pagmuni-muni ni Luis.

'Natatawa lang ako sa drama ni Aling Remy,' takip ni Luis sa totoong dahilan ng kanyang pagngiti. 'Tara na?'

'Pwede ba tayong kumain muna? Masakit kasi ang ulo ko hindi ko na nakayanan pang magluto.'

'Naku naman! Tigas kasi ng ulo mo pwede naman hindi ka na lang sumama.'

'Huwag mo na nga akong sermunan Luis, gusto ko ng maiinit na sabaw para maalis ang sakit ng ulo ko.'

'Sakay! May masarap na kainan dito. Malapit lang naman.'

Umorder si Luis ng bulalo para mapawi ang sakit ng ulo ni Jo-Anne. Halata sa mukha ng dalaga ang hindi magandang pakiramdam dahil sa matamlay mukha nito. Natatawa lang si Luis sa itsura ni Jo-Anne.

'Anong itinatawa mo diyan?' Namilog ang mata ni Jo-Anne sa asar nang makitang bumungisngis ang kaharap.

'Natatawa kasi ako sa itsura mo. Lakas ng loob mong makipag-inom sa akin hindi naman pala kaya ng sikmura mo.'

'Eh sa gusto ko eh! Bakit ka ba nakikialam?' Akmang hahampasin ng dalaga si Luis ng hawak nitong panyo nang aksidente niyang matabig ang katabing baso. 'Ayyy!'

Bago pa man nahulog ang baso sa sahig ay mabilis itong nasambot ni Luis. 'Got it!!' si Luis.
Namanga si Jo-Anne sa reflexes ng lalaki. Sa pagkakilala nito dito ay makupad itong kumilos at medyo may kalayuan ang pagitan nila para masambot agad ang baso. Napansin din niya ang mabilis na pagbabango ng mukha nito habang pilit na isinalba ang baso sa posibleng pagkabasag nito. Lalong naging misteryoso ang katauhan ni Luis.

'Luis, bakit--' hindi na nagawang matapos ni Jo-Anne ang pagsasalita dahil pakiramdam niyang siya ay masusuka. Tumayo siya sa kanyang upuan pero nawalan siya ng balanse. Katulad ng naunang pangyayari parang kidlat si Luis. Nasambot agad siya bago madapa.

Inilalayan si Jo-Anne ni Luis papunta sa comfort room. Nakadikit ang kanyang katawan sa lalaki, upang maramdaman ang init na nanggagaling sa katawan nito. Kumiliti din sa kanyang ilong ang mabangong amoy ng aftershave ni Luis. Nakaalalay ang isang braso ng lalaki sa kanyang bewang habang naglalakad, napansin niya ang malaking pangangatawan ng lalaki. Papasok na siya ng banyo ng mapansin ang mahabang pilat patungo sa balikat ni Luis. Nais niyang usisain ang dahilan nito subalit mas minabuti na lang sumandal bago pa siyang masuka.
Tunay na napakahiwaga ng kanyang katauhan subalit wala siyang nararamdamang takot sa katauhan ng binata.


itutuloy...

Christmas Wish List

Dear Santa,

My Christmas tree is now ready, if you're not too busy you can visit me. (Let's have coffee).
I know your in a budget too (due to financial crisis), so I have prepared a list for you to evaluate. I don't care if it is new or used.

Santa, hereunder are my Christmas Wish List for your perusal.

1. DLSR - I want some photography session with syel.

2. Kenny G cd - I am having a hard time looking for his SAX live performances.

3. Weight gain program / supplement - Of course I want to gain weight.

4. Sleeping pills - I am having a hard time sleeping. (I wonder if there is a no-drowse sleeping pills.)

5. Laptop - Hmm.. I don't really need this but I want to own one.

6. Washing machine - I want wash my own clothes again.



I do hope these are agreeable to you. Kindly sign your conformity on the space provided. Should you have concerns and/or clarifications feel free to contact me.




_________________
Santa Claus

_____
Date